Utalentowani bracia z Ełku
Andrzej Zgutczyński – urodzony 1 stycznia 1958 roku w Ełku. Jako dziesięciolatek rozpoczynał treningi w klubie Mazur Ełk. Pierwszym trenerem i wychowawcą był przedstawiony w poprzednim odcinku Stefan Marcinkiewicz. Grał w zespołach trampkarzy i juniorów. Wykazał się dużym talentem i już w wieku 16 lat debiutował w zespole seniorów Mazura Ełk. Rozegrał w nim 22 spotkań, w których zdobył 14 bramek. Młodym piłkarzem zainteresował się zespół z tej samej federacji sportowej kolejarzy-Lech Poznań. 17-letni Andrzej rozegrał tam tylko jedno spotkanie. Nie wytrzymał rywalizacji z rutynowanymi piłkarzami czołowego klubu w kraju i aby kontynuować karierę, w 1987 roku, przeniósł się do drugoligowego Bałtyku Gdynia.
W tym czasie trenerem tego portowego klubu został przyszły selekcjoner kadry Wojciech Łazarek. Bałtyk Gdynia w sezonie 1979/ 80 awansował do pierwszej ligi, a czołowym zawodnikiem był Andrzej Zgutczyński. W latach 1977-83, z kilkumiesięczną przygodą w 1978 roku na grę w Legii Warszawa, Zgutczyński rozegrał w Bałtyku Gdynia 140 spotkań i zdobył 44 bramki, w tym 66 spotkań w pierwszej lidze i 21 goli.
Najlepszy okres kariery i pełny rozwój dokonał się w Górniku Zabrze. Z klubem górniczym w latach 1984/85 i 1985/86 świętował dwa razy Mistrzostwo Polski. Zdobycie 20 bramek w sezonie 1985/86 wystarczyło do otrzymania tytułu króla strzelców I ligi.
Trener Piechniczek zainteresował się nim jesienią 1985 roku i powołał go na spotkanie towarzyskie do reprezentacji Polski.
– Zadebiutował 8 grudnia 1985 roku w Tunisie – Tunezja vs Polska – wynik 1:0 (grał pierwszą połowę)
– 11 grudnia w Adanie – Turcja vs Polska – wynik 1:1 (grał od 46 minut)
W 1986 roku przed mistrzostwami świata zagrał w dwóch spotkaniach towarzyskich:
– 26 marca w Kadyksie z Hiszpanią – wynik 0:3 (grał do 68 minuty).
– 16 maja w Kopenhadze z Dania – wynik 0:1 (grał od 67 minut)
Powołany został na Mistrzostwa Świata w Meksyku. Rozegrał w nich jedno spotkanie. 6 lipca 1978 roku w Monterey, w zwycięskim spotkaniu Polska vs Portugalia (wynik: 1:0) wszedł za Włodzimierza Smolarka w 75 minucie.
Wyjeżdżając na Mistrzostwa Świata miał podpisany kontrakt z francuskim zespołem AJ Auxerre. Francuzi szukali następcy Szarmacha, który był w tym klubie i grał doskonale. Andrzej Zgutczyński rozegrał w tym klubie w latach 1986/87, 31 spotkań i strzelił 16 bramek. Trapiły go kontuzje i z tego powodu stracił formę. Przeniósł się do drugoligowego AF Dion, w którym rozegrał 31 spotkań i zdobył 16 bramek. Grał też w regionalnym klubie CF Meaux. Po powrocie do kraju w sezonie 1993/94 zagrał ponownie w Bałtyku Gdynia 8 spotkań, w których strzelił 8 bramek.
Karierę sportową zakończył w wieku 44 lat. W latach 2001-2002, jako grający trener wprowadził kaszubski klub, Radunia Stężyca do 4 Ligi. Nazywany przez dziennikarzy królem jednego sezonu. Ogółem w najważniejszych klasach rozrywkowych rozegrał 152 spotkania, w których zdobył 49 bramek. W wywiadzie kilka lat temu, na pytanie – Jakim był pan piłkarzem? Odpowiedział- Ja byłem przeciętny. Zdawałem sobie sprawę, że mogę grać w kadrze tylko jako zmiennik. W reprezentacji było wielu piłkarzy z Górnika, więc wahano się, czy brać mnie. Patrząc na ustawienie Boniek, da rade grać w pomocy i ataku, to po co kolejny napastnik? Ja też bym tak myślał. Mając na uwadze Bońka, Zgutczyńskiego i Dziekanowskiego, skreśliłbym Zgutczyńskiego i wziął kogoś innego. Na pytanie dziennikarza najlepsi piłkarze z którymi grał odpowiedział – Eric Cantona (reprezentant Francji) oraz Zbigniew Boniek i Andrzej Iwan. Obecnie mieszka w Gdyni i prowadzi butik z odzieżą.
Młodszy z braci Dariusz Zgutczyński urodził się 13 lutego 1965 roku w Ełku. W wieku 11 lat rozpoczął treningi w Mazurze Ełk. Trenerem w zespole juniorów był Stefan Marcinkiewicz. Młodszy 7 lat od Andrzeja, szybko wykazał swój talent do futbolu. Podobnie jak starszy brat, w wieku 17 lat, przeniósł się do Bałtyku Gdynia. W sezonie 1982/83 rozegrał jedno spotkanie w pierwszej lidze (obecnie ekstraklasa)
W 1984 roku powołany został do odbycia obowiązkowej służby wojskowej. Wojsko odsłużył w rodzinnym Ełku. W zespole Mazura Ełk w III lidze zadebiutował 12 sierpnia 1984 roku. Ogółem w latach 1984-86 rozegrał 46 spotkań i zdobył 26 bramek. Ostatnie spotkanie przed powrotem do Bałtyku Gdynia grał 15 czerwca 1986 roku. Portowy klub w latach 1986-91 balansował pomiędzy 1 i 2 ligą. Dariusz Zgutczyński rozegrał w tych latach 28 spotkań w pierwszej lidze i zdobył trzy bramki. W drugiej lidze rozegrał 93 spotkania i strzelił 31 bramek. Po spadku Bałtyku Gdynia do trzeciej ligi w sezonie 1990/91, przeniósł się do klubu Stal Stalowa Wola. Beniaminek pierwszej ligi nie utrzymał się i po sezonie spadł do drugiej ligi. Po roku awansował ponownie.
Dariusz Zgutczyński w Stali rozegrał w pierwszej lidze, 44 spotkania, w których zdobył 8 bramek. Największym sukcesem Stali Stalowa Wola, w tym czasie, był awans do 1/4 finału Pucharu Polski. Karierę sportową zakończył w sezonie 1994/95 grając przeciwko Lechii Gdańsk. Według działaczy piłkarskich w Ełku; Dariusz Zgutczyński miał większy talent niż starszy brat. Był jednak od niego mniej pracowity. W pierwszej lidze zagrał 73 spotkania i zdobył 11 bramek. Obecnie mieszka podobnie jak brat w Gdyni.